อภิปรายการเลือกตั้งกรรมการสภาเภสัชกรรม พ.ศ.2552

[world]

วัตถุประสงค์ของการตั้งกระทู้
"เพื่อรวบรวมประเด็นการอภิปรายเกี่ยวกับนโยบาย แนวคิด แนวปฏิบัติ ของผู้สมัครรับเลือกตั้งเป็นกรรมการสภาเภสัชกรรม พ.ศ. 2552"

ขอรวบรวมนโยบายของทีมต่างๆ ที่ตอนนี้มีในมือนะ อาจมีการสอดแทรกความคิดเห็นส่วนตัวเป็นระยะ โดยจะพยายามไม่พูดถึงตัวผู้สมัคร

หมายเลข 5-16 ทีมหนึ่งเดียวเขียวมะกอก
ภารกิจ ใน 3 ปี ข้างหน้า
1) สร้างความชัดเจนและมาตรฐานการปฏิบัติของเภสัชกรในทุกสาขา..และพัฒนาตามบริบทของแต่ละสาขา
2) พัฒนาแหล่งฝึกปฏิบัติงาน ให้เป็นสถานบันสมทบในการจัดการศึกษาทางเภสัชศาสตร์
3) ปรับเปลี่ยนร้านยาจากสถานที่ขายยา ให้เป็นสถานประกอบวิชาชีพเภสัชกรรมที่ชัดเจน
4) สร้างความเข้มแข็งของระบบผู้เชี่ยวชาญ ทางวิชาชีพ
5) ส่งเสริมจรรยาบรรณแห่งวิชาชีพ
6) ประสานความร่วมมือเภสัชกรทุกภาคส่วน ผ่านศูนย์กลางในภูมิภาค

ผู้สมัคร
5 ภญ.รศ.ธิดา นิงสานนท์
6 ภญ.ผศ.อภิฤดี เหมะจุฑา
7 ภก.ผศ.ดร.ปรีชา มนทกานติกุล
8 ภก.ดร.วิรัตน์ ทองรอด
9 ภญ.ช้องมาศ นิติศฤงคาริน
10 ภก.รศ.(พิเศษ)กิตติ พิทักษ์นิตินันท์
11 ภญ.นิภาพร บุญศรารักษพงศ์
12 ภก.อำนวย พฤกษ์ภาคภูมิ
13 ภก.อภิชาต เพ่งเรืองโรจนชัย
14 ภก.ประทิน ฮึงวัฒนากุล
15 ภญ.อาภรณ์ จตุรภัทรวงศ์
16 ภก.ผศ.ดร.มังกร ประพันธ์วัฒนะ

ความคิดเห็น ภารกิจและนโยบายค่อนข้างเทไปทางเภสัชกรรมชุมชน และบทบาทของเภสัชกรรมโรงพยาบาลซึ่งไม่ใช่เรื่องแปลกเพราะสังคมไทยเป็นสังคมบริโภคที่ไม่คิดจะพยายามผันตัวมาเป็นผู้ผลิตบ้าง ทีมนี้ประกาศว่าจะส่งเสริมทุกสาขาแต่ดูจากนโยบายแล้วก็กระจุกตัวเหมือนเดิม ไม่เห็นภาพว่าจะทำอย่างไรเพื่อไปถึงเป้าหมาย อีกเรื่องที่สงสัยคือพูดถึงร้านยาเยอะมาก อยากรู้ว่าจะจัดการกับเรื่องแขวนป้ายอย่างไร และที่สำคัญตอนนี้เห็นเภสัชกรเต้นในร้านสีเขียวบางที่อันนี้มีความเห็นยังไง อีกปัญหาที่อยากให้ตอบ คือ จะจัดการกับปัญหาแตกแยกในวิชาชีพอย่างไร และจะส่งเสริมบทบาทของเภสัชกรรมในสังคมอย่างไร

--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

หมายเลข 18-29 เภสัชกรก้าวไกล
นโยบาย
๑. พัฒนาคุณภาพการศึกษา เพื่อสร้างความเข้มแข็งในการผลิตบัณฑิตเภสัชศาสตร์ ในการยกระดับมาตรฐานวิชาชีพเข้าสู่ระบบ
TQF : Thailand Quality Frameworkเตรียมพร้อมสำหรับฉากทัศน์ในอนาคต เช่น การเปิดเสรีตามเงื่อนไข ASEAN & WTO และ
ควบคุมให้เกิดความสมดุลระหว่างความต้องการกำลังคนและกำลังการผลิต เพื่อป้องกันเภสัชกรตกงาน
๒. สร้างความเข้มแข็งวิชาชีพด้านเภสัชกรรมชุมชน โดยทำให้ร้านยาเป็นสถานปฏิบัติการเภสัชกรรมชุมชนอย่างแท้จริง และให้ร้านยา
เป็นของวิชาชีพเภสัชกรรม เข้าเป็นส่วนหนึ่งของระบบประกันสุขภาพ
๓. ผลักดัน (นโยบาย) การพัฒนาอุตสาหกรรมยาให้พึ่งพาตนเองได้ และเป็นผู้นำใน ASEAN
๔. สานต่อ การดำเนินงานวิทยาลัยการคุ้มครองผู้บริโภค และวิทยาลัยเภสัชบำบัด ให้เป็นรูปธรรม รวมทั้ง จัดตั้งวิทยาลัยวิชาชีพ เพิ่ม
เติม เพื่อสร้างบันไดความก้าวหน้าในวิชาชีพ
๕. เรียกร้องความเป็นธรรมด้านสวัสดิการให้แก่เภสัชกรรมโรงพยาบาล
๖. พัฒนาเภสัชกรการตลาดให้เป็นการประกอบวิชาชีพ
๗. เพิ่มประสิทธิภาพการบริหารจัดการ โดยทบทวน โครงสร้าง อำนาจและหน้าที่ โดยใช้ระบบการจัดการความรู้ และ เปิดโอกาสให้ทุก
สาขาวิชาชีพเข้ามามีส่วนร่วมในสภาเภสัชกรรมมากขึ้น

ผู้สมัคร
18 ภก.ศ.ดร.ภาวิช ทองโรจน์
19 ภก.มานิตย์ อรุณากูร
20 ภญ.รศ.ดร.สุชาดา ชุติมาวรพันธ์
21 ภญ.วรุณกาญจน์ จักรวัฒนา
22 ภก.ดร.นิลสุวรรณ ลีลารัศมี
23 ภก.ประสาท ลิ่มดุลย์
24 ภญ.รศ.ดร.อุบลทิพย์ นิมมานนิตย์
25 ภก.รศ.ดร.พุฒิพงศ์ สัตยวงศ์ทิพย์
26 ภก.ทวีสิทธิ วีระวัธนชัย
27 ภก.ทวีพงษ์ เทียมสุวรรณ
28 ภญ.ศิริรัตน์ ตันปิชาติ
29 ภก.ธีรวุฒิ พงศ์เศรษฐไพศาล

ความคิดเห็น นโยบายดูครอบคลุมทุกสาขาวิชาชีพ แสดงให้เห็นวิสัยทัศน์ที่กว้าง แต่ไม่เห็นถึงความเป็นไปได้ที่จะกระทำสำเร็จได้ในวาระเดียว (อาจเพราะอยากกินยาว ถ้าทำไม่สำเร็จก็บอกว่าเวลาไม่พอ) ไม่เห็นภาพว่าจะปฏิบัติอย่างไรจึงจะสำเร็จ มองๆ ดูนโยบายเหมือน "นักเลือกตั้ง" มาก อันนี้ขอพาดพิงผู้สมัครหน่อยนะ นโยบายกับผู้สมัครนี่ทำให้มองเห็นเรื่องผลประโยชน์ของ "คนบางกลุ่ม" ยังไงก็ไม่รู้นะ ทีมนี้ก็เด่นเรื่องร้านยานะ ถามเหมือนทีมข้างบนจะจัดการกับเรื่องแขวนป้ายอย่างไร และที่สำคัญตอนนี้เห็นเภสัชกรเต้นในร้านสีเขียวบางที่อันนี้มีความเห็นยังไง จะจัดการกับปัญหาแตกแยกในวิชาชีพอย่างไร และจะส่งเสริมบทบาทของเภสัชกรรมในสังคมอย่างไร

--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

หมายเลข 30-40 เภสัชพลังใหม่
แนวทางการทำงาน
สื่อสาร-สร้างสรรค์-ร่วมกัน-รักษา-สามัคคี
สื่อสาร - รับฟังความคิดเห็นของสมาชิกทุกช่องทางก่อนตัดสินประเด็นวิชาชีพที่สำคัญ
สร้างสรรค์ - ยุทธศาสตร์และ เป้าหมายในการพัฒนาวิชาชีพเภสัชกรรมอย่างต่อเนื่อง
ร่วมกัน - เผยแพร่ศักยภาพของวิชาชีพให้เป็นที่ประจักษ์ต่อสังคม แสดงบทบาทของเภสัชกรอย่างฉับไวในกรณีปัญาฉุกเฉินทางสุขภาพ เช่นโรคระบาด
รักษา - บทบาทวิชาชีพเภสัชกรรมทุกสาขาให้พัฒนาทันต่อการเปลี่ยนแปลง
สร้างความสามัคคี ฉันท์พี่น้อง ยึดมั่นในธรรมาภิบาล

ผู้สมัคร
30 ภก.ศ.ดร.สมพล ประคองพันธ์
31 ภก.อภิชาต จันทนิสร์
32 ภก.ดร.พิชัย พิรกิติกูร
33 ภญ.สุนทรีย์ อรรฆย์วัชร
34 ภก.รศ.ดร.พจน์ กุลวานิช
35 ภก.รศ.ดร.ชยันต์ พิเชียรสุนทร
36 ภก.ณรงค์ ปัญญาศรีเลิศ
37 ภก.ผศ.ศุภชัย ติยวรนันท์
38 ภญ.ศ.ดร.มาลิน จุลศิริ
39 ภก.รศ.ดร.สุรพจน์ วงศ์ใหญ่
40 ภญ.รศ.ดร.กรรนิการ์ ฉัตรสันติประภา


ความคิดเห็น นโยบายของกลุ่มนี้แสดงให้เห็นว่าจะนำเอาเรื่องของการ "สื่อสารและประชาสัมพันธ์" มาใช้ ก็ยังพอเห็นอาวุธของทีมนี้แต่ที่อยากให้ชี้แจงคือจะใช้อาวุธชิ้นนั้นอย่างไรให้เกิดประโยชน์ต่อวิชาชีพ ถามเหมือนเดิม จะจัดการกับเรื่องแขวนป้ายอย่างไร ตอนนี้เห็นเภสัชกรเต้นในร้านสีเขียวอันนี้มีความเห็นยังไง จะจัดการกับปัญหาแตกแยกในวิชาชีพอย่างไร และจะส่งเสริมบทบาทของเภสัชกรรมในสังคมอย่างไร ทีมนี้เห็นมีผู้สมัครที่ไม่ใช่ผู้อาวุโสด้วย แปลกดีเหมือนกัน หวังว่าจะมีคนรุ่นใหม่เข้าไปอยู่นะ ถ้าผู้อาวุโสยังไม่แสดงพลังที่จะเปลี่ยนให้วิชาชีพนี้ดีขึ้น

--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

หมายเลข 41-52 ทีมมงคลนาม
ถ้อยแถลง
เกาะติด พ.ร.บ.ยาและ กฎหมายที่เกี่ยวข้องอย่างต่อเนื่อง
พัฒนาร้านยาสู่สถานประกอบวิชาชีพเภสัชกรรม
คุณภาพจากหลากหลายสาขาวิชาชีพ
มุ่งพัฒนากำลังคนสายเภสัชกรรม
มีประสบการณ์ทำงานในสภา ( กรรมการและอนุกรรมการ )
มีประสบการณ์ทำงานวิชาชีพ ตั้งแต่ระดับชุมชนจนถึงระดับต่างประเทศ
ขับเคลื่อนกลไกการมีส่วนร่วมของสมาชิกอย่าง โปร่งใส ตรวจสอบได้
เพื่อวิชาชีพ เพื่อปวงชน

ผู้สมัคร
41 ภญ.รศ.ดร.จิราพร ลิ้มปานานนท์
42 ภญ.รศ.ดร.พรเพ็ญ เปรมโยธิน
43 ภญ.พรพรรณ สุนทรธรรม
44 ภก.รศ.ดร.วิทยา กุลสมบูรณ์
45 ภก.วรวิทย์ กิตติวงศ์สุนทร
46 ภก.สมบัติ แก้วจินดา
47 ภก.ปริญญา เปาทอง
48 ภก.ภาณุโชติ ทองยัง
49 ภก.ทันใจ สุริยะโวหาร
50 ภญ.ดร.รุ่งทิวา หมื่นปา
51 ภญ.ศิริพร จิตรประสิทธิศิริ
52 ภญ.ดาริน จึงพัฒนาวดี

ความคิดเห็น เห็นสิ่งที่จะทำแค่ 2 ประเด็นเท่านั้น คือ เกาะติด พ.ร.บ.ยาและกฎหมายที่เกี่ยวข้องอย่างต่อเนื่อง กับ พัฒนาร้านยาสู่สถานประกอบวิชาชีพเภสัชกรรม แต่ก็ยังไม่เห็นเป้าหมายหรือสิ่งที่จะทำให้เกิดเป็นผลงานที่ชัด โดยส่วนตัวไม่จำเป็นว่ากรรมการสภาต้องเป็นคนมีประวัติสวยหรูมากมายหรือมีประสบการณืเคยเป็นกรรมการสภามาก่อน แต่อยากได้คนที่ทำงานจริง ทำมากกว่าพูด ทีมนี้ต้องมาตอบให้ได้ว่าจะทำอะไรให้วิชาชีพ นี่ก็เป็นอีกทีมที่ออกแนว "นักเลือกตั้งจนเกินไป"


--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

หมายเลข 53-64 กลุ่มเภสัชร่วมจิตสมาน
นโยบายของเราคือ
1. ส่งเสริม เภสัชกรทุกสาขาให้มีความก้าวหน้าทางวิชาชีพ
2. เร่งสนับสนุนให้ร้านยา และระบบใบสั่งยา เป็นส่วนหนึ่งในระบบประกันสุขภาพถ้วนหน้า
3. ผลักดันให้กระทรวงสาธารณสุข เพิ่มจำนวนตำแหน่งเภสัชกรใช้ทุน สำหรับเภสัชกรจบใหม่ให้มากกว่าปัจจุบัน
4. ศึกษาผลการเปลี่ยนแปลงมาตรฐานหลักสูตรเภสัชศาสตร์ร่วมกับสถาบันการศึกษา เพื่อทบทวน ปรับปรุงให้เหมาะสมสอดคล้องกับสังคมไทยมากยิ่งขึ้น
5. พัฒนาข้อมูลระบบสมาชิกที่ทันสมัย เพื่อเชื่อมโยง แนวคิด การปฏิบัติงานของเภสัชกรทั้งประเทศ
6. ปรับปรุงระบบการสอบใบประกอบวิชาชีพ ให้กระชับ มีมาตรฐาน โปร่งใส เป็นธรรม ตรวจสอบได้
7. ส่งเสริมบทบาทเภสัชกรรุ่นใหม่ ไม่สนับสนุนระบบสืบทอดอำนาจโดยบุคคลเพียงบางกลุ่ม

ผู้สมัคร
53 ภก.รศ.ดร.สินธุ์ชัย แก้วกิติชัย
54 ภก.ทวีศักดิ์ สีทองสุรภณา
55 ภก.วงศ์วิวัฒน์ ทัศนียกุล
56 ภก.วันชัย ซอยชนะวัฒนา
57 ภก.สำราญ ทองศิริ
58 ภก.สุรีย์ สวาทสุต
59 ภก.สมเกียรติ มหพันธ์
60 ภก.สมชาย สุริยะไกร
61 ภก.พีระพงศ์ เหลืองอิงคะสุต
62 ภก.อภิชัย ลิขิตมาศกุล
63 ภก.จักรพันธ์ ศิริธัญญาลักษณ์
64 ภก.ชัยรัตน์ วานิชกมลนันทน์

ความคิดเห็น นโยบายทีมนี้มีจุดเด่นที่แสดงให้เห็นสิ่งที่จะทำชัดเจน แต่ก็ยังไม่เห็นภาพว่าจะทำยังไงให้ได้ตามที่แถลงนโยบาย ถามเหมือนเดิม จะจัดการกับเรื่องแขวนป้ายอย่างไร ตอนนี้เห็นเภสัชกรเต้นในร้านสีเขียวอันนี้มีความเห็นยังไง จะจัดการกับปัญหาแตกแยกในวิชาชีพอย่างไร และจะส่งเสริมบทบาทของเภสัชกรรมในสังคมอย่างไร

--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

สรุปประเด็นที่อยากให้ผู้สมัครทุกคนตอบ
1. จะจัดการกับเรื่องแขวนป้ายอย่างไร
2. ตอนนี้เห็นเภสัชกรเต้นในร้านสีเขียว มีความเห็นอย่างไรและจะจัดการอย่างไร
3. จะจัดการกับปัญหาแตกแยกในวิชาชีพอย่างไร
4. จะส่งเสริมบทบาทของเภสัชกรรมในสังคมอย่างไร
5. สิ่งที่ทุกท่านแถลงมาจะทำสำเร็จในกรอบเวลาของวาระเดียวได้แค่ไหน ประมาณกี่เปอร์เซ็น
6. สิ่งหนึ่งที่ผู้สมัครควรนำเสนอคือ "วิธีปฏิบัติหรือชี้ให้เห็นถึงการกระทำ ไม่ใช่สิ่งที่วาฝันว่าจะทำ" ดังนั้นท่านจะทำอย่างไรให้สำเร็จตามที่แถลงนโยบายมา เพราะถ้าชี้ให้เห็นว่าจะทำอย่างไร ก็จะทำให้ผู้เลือกมองเห็นว่าจะทำได้จริงหรือไม่ ทำได้แค่ไหน

วิชาชีพเภสัชกรรมต้องการ "คนลงมือทำเพื่อพัฒนาวิชาชีพให้ก้าวหน้า ไม่ใช่พูดดีอย่างเดียวแต่ทำไม่เป็นทำไม่ได้"

เชิญทุกท่านอภิปราย "เชิงสร้างสรร" กันได้ ณ บัดนี้

[ร้านยาคุณภาพ]

ขอเสนอกระบวนการจัดการข้อแรกก่อน
ประเด็นสำคัญของเรื่อง "เภสัชกรแขวนป้าย" ไม่ได้อยู่ที่ใครผิดใครทำไม่ถูกต้อง
แต่อยู่ที่ "ประชาชนไม่ได้รับบริการจากงานบริการเภสัชกรรมที่ร้านยา" อย่างที่ควรเป็น
1. ปรับทัศนคติความเข้าใจสู่สาธารณะ - คงต้องใช้กลยุทธการประชาสัมพันธ์และจูงใจประชาชนให้รักตนเองใส่ใจในสุขภาพ และเมื่อมีปัญหาเรื่องยา (และผลิตภัณฑ์ด้านสุขภาพ) เภสัชกรช่วยได้ และเภสัชกรที่ร้านยาคือทางเลือกที่ใกล้บ้าน
สภาเภสัชกรรมต้องเปิดเวทีสาธารณะด้านการสื่อสารประชาสัมพันธ์กับประชาชน เช่น เวปไซต์ หรือ Socaial Network
2. ปรับกระบวนการปฏิบัติ - ร้านขายยาที่แจ้งขอเปิดขออนุญาตในช่วงเวลาใด ต้องเปิดร้านเปิดขายตามช่วงเวลานั้น ห้ามขายเกินกว่าที่ได้รับอนุญาต ถ้าจะขายสินค้าอื่นก็ดำเนินไป แต่ไม่ให้ขายผลิตภัณฑ์ยาและอื่นๆ ตามที่กฎหมายกำหนด - ตรงนี้จะต้องประสานและจี้ให้ อย. เอาจริงด้วย - ต้องมีมาตรการที่ชัดเจนในการให้ใบอนุญาตและต่ออนุญาตร้านขายยา
3. ปรับบทบาทของเภสัชกร - เสริมสร้างติดอาวุธทางปัญญาให้เภสัชกรอย่างต่อเนื่อง เพื่อจะได้พร้อมในการปฏิบัติงานที่ร้านยาที่ทันยุคทันกาล ใครทำดีก็ชื่นชมให้กำลังใจ เปิดเวทีให้แลกเปลี่ยนแบ่งปันประสบการณ์และเรียนรู้กันและกัน
ใครที่ยังไม่ปรับตัว ก็ต้องมีกระบวนการกำกับ เพื่อให้เกิดกระแสของการจัดการกันเองในสังคม "การแขวนป้าย ไม่ใช่วิถีทางของการปฏิบัติงานของเภสัชกร"
4. ปรับกระบวนการพัฒนาเชิงระบบของสภาเภสัชกรรมเอง เพื่อให้สามารถดำเนินการในเรื่องต่างๆ ได้คล่องตัว และมีประสิทธิภาพมากขึ้น

[wannee]

ต้องขอบคุณมากที่มาเปิดกระทู้นี้

รออ่านเช่นกันค่ะ

[mmm]

ขอเสนอกระบวนการจัดการข้อแรกก่อน
ประเด็นสำคัญของเรื่อง "เภสัชกรแขวนป้าย" ไม่ได้อยู่ที่ใครผิดใครทำไม่ถูกต้อง
แต่อยู่ที่ "ประชาชนไม่ได้รับบริการจากงานบริการเภสัชกรรมที่ร้านยา" อย่างที่ควรเป็น
1. ปรับทัศนคติความเข้าใจสู่สาธารณะ - คงต้องใช้กลยุทธการประชาสัมพันธ์และจูงใจประชาชนให้รักตนเองใส่ใจในสุขภาพ และเมื่อมีปัญหาเรื่องยา (และผลิตภัณฑ์ด้านสุขภาพ) เภสัชกรช่วยได้ และเภสัชกรที่ร้านยาคือทางเลือกที่ใกล้บ้าน
สภาเภสัชกรรมต้องเปิดเวทีสาธารณะด้านการสื่อสารประชาสัมพันธ์กับประชาชน เช่น เวปไซต์ หรือ Socaial Network

ร้านยาที่ไม่ใช่เภสัชขายยาราคาทำเหมือนขายของชำ และไม่สนใจคุณภาพของยา ขายตามโฆษณา
แค่นี้เภสัชกรร้านยาก็กะอักแล้วนะครับ เพราะราคามีผลต่อการซื้อมากกว่า โดยเฉพาะอย่างยิ่งต่างจังหวัด
"ประชาชนไม่ได้รับบริการจากงานบริการเภสัชกรรมที่ร้านยา" อย่างที่ควรเป็น = ทำได้แต่จะเป็นผลให้ประชาชนเดินเข้ามารับบริการกี่เปอร์เซ็นต์ ใช้ช่องทางที่เกิดผลยากไปครับ เพราะมันเป็นการแก้ทางเดียว

ฉะนั้นสิ่งที่ผมเห็นว่าควรทำเพื่อให้เกิดผลมากที่สุดก็คือเร่งจัดการเภสัชแขวนป้ายไปเลยครับ พร้อมกับการทำงานด้านข่าวสาร
หาทางร่วมือกันกับ อย สสจ เพื่อให้ทำตามกฎหมาย ทุกคนมีหน้าที่ปฎิบัติตามกฎหมายนะครับ ไม่ใช่มีแต่ใช้วิธีอ้อมไปอ้อมมา จบเห่อย่างที่เคยเป็นมาครับ ดูอย่างแพทย์สภาเป็นตัวอย่างสิครับ เขาไม่ต้องรอพึ่งหน่วยงานให้ทำตามกฎหมาย เขาออกมาแถลงข่าวด้วยตัวเองเลย พอกลายเป็นข่าวแล้ว หน่วยงานที่เกี่ยวข้องก็ต้องทำงานเอง เพราะจะมีประชาชนคอยติดตาม

ทราบไหมครับว่าผมเคยบอกกับคนไข้ว่าต่อไปให้เลือกเข้าร้านที่มีเภสัชกรจ่ายดีกว่าครับ เขาบอกว่าร้านอื่นไม่ใช่เภสัชหรอ เขาทำหน้าตกใจมาก อย่างนี้เขาเปิดร้านได้อย่างไง ผมรู้สึกละอายจริงๆ ที่เภสัชกรทั่วประเทศกลับทำอะไรเรื่องนี้ไม่ได้ เชื่อไหมครับจังหวัดที่ผมอยู่ในเมืองมีร้านยาประมาณ 20 ร้าน เป็นร้านเภสัชอยู่ประจำจริงๆ 2 ร้าน ไม่นับเภสัชที่ปิดร้านไปแล้ว และเกินครึ่งหนึ่งของร้านที่ไม่ใช่เภสัชกรบอกกับลูกค้าของตนเองว่าตัวเองเป็นเภสัชกร หากินกันอย่างนี้แล้ว

ผมจึงอยากวอนให้ผู้ที่จะเข้าไปทำงานในชุดต่อไป กรุณาให้ความสำคัญกับเรื่องเภสัชแขวนป้ายให้ถึงที่สุดตามกฎหมาย เพราะงานเภสัชกรรมชุมชนถือเป็นหน้าตาของวิชาชีพที่ประชาชนเข้าถึงได้ง่ายและได้สัมผัสการทำงานของเภสัชกรโดยตรงทั้งหมด ไม่ใช่งานอื่นสำคัญน้อยกว่านะครับ แต่งานนี้เป็นเรื่องของภาพลักษณ์ด้วย มีปัญหาจากร้านยาทีออกข่าวทางทีวีเสียหายกันทั้งวงการ เพราะกลุ่มแพทย์เขาทำงานออกข่าวตลอด ปัจจุบันนี้เภสัชกรอยู่ตรงไหนครับ

ถ้าแก้เรื่องเภสัชกรแขวนป้ายได้คนเขาจะรู้และเข้าใจบทบาทเภสัชกรมากขึ้นและจะเข้าใจตามมาอีกหลายสายงานครับ เพราะเปรียบเสมือนเป็นงานที่ปิดทองหน้าพระของงานเภสัช

คำถามที่อยากทราบว่าคิดอย่างไร แล้วจะดำเนินหรือไม่อย่างไร

1. เภสัชแขวนป้ายจะแก้ปัญหาอย่างชัดเจนอย่างไร มีเป้าหมายเท่าไหร่
2. สื่อที่ได้ผลมากที่สุดคือทีวี มีแผนในการให้ความรู้หรือแถลงข่าวหรือให้ข่าว มีไหม อย่างไร อย่างเช่น ที่กลุ่มแพทย์ออกมาให้ข่าวว่า "อย่าซื้อยากินเอง" จนกลายเป็นคำติดปากของนักข่าวเองด้วย จะแก้อย่างไร
3. คำเตือนบนกล่องยาและฉลากยาจะนำคำว่า "ให้ปรึกษาแพทย์หรือเภสัชกร" กลับมาได้ไหม เพราะปัจจุบัน "หรือเภสัชกร" หายไป (หายไปได้อย่างไง?)

เรื่องที่ผมยกมานี้ สรุปก็คือ เราควรแก้กันที่ภาพลักษณ์ก่อน ก่อนที่จะไปเรื่องอื่น หากยังไม่แก้ก็เสมือนว่าเรื่องเภสัชแขวนป้ายเป็นชนักติดหลังของวิชาชีพเภสัช จะอ้าปากจะทำอะไรคนเขาก็ไม่เอาด้วย เดินต่อไปลำบาก งานเภสัชจะก้าวหน้าได้อย่างไร

แล้วจะเข้ามาถามเรื่องต่อไปเรื่อยๆ ครับ

[Epinephrine]

สำหรับประเด็นทั้งหกข้อ ผมส่งประเด็นของผมไปให้สมาชิกในทีม และคงให้ท่านหัวหน้าทีมตอบอย่างเป็นทางการครับ

สำหรับส่วนตัวนั้น

สภาเภสัชกรรม ต้องมี
1. พลัง...ในการนำวิชาชีพ
2. ช่องทาง...ในการแสดงบทบาทวิชาชีพ
และ
3. สมอง...เพื่อมาเป็นกุนซือในการพัฒนาบทบาทวิชาชีพ


ถ้ามีสามอย่างนี้ได้มากหน่อย ยังไงก็ไปได้ไกลครับ

แต่ตอนนี้สภาขาดพลัง ที่จะนำวิชาชีพ เพราะความสามัคคียังไม่มีเลย ไม่มีใครมีเสียง ยังไม่รู้ด้วยซ้ำว่าสมาชิกสภาตายไปหรือยัง จะให้ไปนำใครได้
สภาไม่มีช่องทางการสื่อสารชัดเจน เวทีที่ดีพอในการให้เภสัชกรแสดงบทบาทของตัวเอ
และข้อสุดท้าย สภายังไม่มีสมองในรอบด้านครับ เพราะทุกคนพุ่งเป้าหมายไปในมุมที่ตัวเองถนัดเท่านั้น

สายรพ. ก็มุ่งแต่ HA
สายชุมชน ก็มุ่งแต่ ร้านยาคุณภาพ
สายการตลาด ก็มุ่งแต่ภาพทางธุรกิจ
สายอุตสาหกรรม ก็มุ่งแต่ขีดความสามารถในการพัฒนาตำรับยา
สายวิชาการ ก็มุ่งเน้นที่จะสร้างเภสัชกรใหม่ให้มีคุณภาพ

ส่วนสาย IT สายกลาง สายอิสระ ล้วนแต่ท้อถอยกับความแตกแยกอันนี้

แต่เมื่อไหร่ที่สภารวมสมองจากทุกสาย และสร้างวิสัยทัศน์ของอนาคตได้

สภาคือผู้ชนะครับ

[apotheker]

อยากจะบอกผู้สมัครทั้งหลายดังนี้
1 ความเห็นแต่ละความเห็นในกระทู้ ก็คือความเห็นของเภสัชคนหนึ่ง หาใช่เสียงสะท้อนจากเภสัชส่วนใหญ่ไม่
2 บางทีการตั้งคำถามอาจจะแรง ตรงไปตรงมา ไม่ใช่จะแกล้งถาม แต่เป็นการเปิดโอกาสให้ตอบ กันซึ่งๆหน้า ดีกว่าไปด่าลับหลัง
3 ผมเชื่อว่าผู้สมัครทุกท่านมีใจที่จะพัฒนาวิชาชีพของเรา เพราะการเมืองระดับนี้ ผลประโยชน์แอบแฝงไม่ได้มากมายเหมือนการเมืองใหญ่
ผมเชื่อว่าผู้ทีเสนอตัวทำงานล้วนแต่เป็นผู้เสียสละตนเพื่อวิชาชีพ
4 กรุณาอ่านข้อ1 อีกครั้ง

[ร้านยาคุณภาพ]

วิชาชีพเภสัชกรรมของเรา แบ่งเป็น 2 สายใหญ่ๆ คือ สาย product และสาย patient

สาย product ถ้าแบ่งตามกระบวนการ จะมีตั้งแต่การทำ (production) การวิจัยพัฒนา (R&D) การควบคุมคุณภาพ (QC) การเฝ้าระวังติดตาม (monitoring ซึ่งน่าจะรวมถึงงานคุ้มครองผู้บรโภค เป็นการกำกับติดตาม post-marketing ผลิตภัณฑ์)
ถ้าแบ่งตามประเภท จะมี ยา เวชสำอาง ผลิตภัณฑ์สมุนไพร ผลิตภัณฑ์สุขภาพอื่นๆ อาหาร
สภาฯ ต้องพูดคุยและกำหนดแผนปฏิบัติการร่วมกับสถาบันการศึกษา หน่วยงาน และภาคอุตสาหกรรมที่เกี่ยวข้อง ให้ว่าที่เภสัชกรได้ไปปฏิบัติงาน คล้ายสหกิจของวิศวะ ในขณะเดียวกันก็เปิดทางให้มีการพัฒนานวัตกรรมใหม่ๆ เชิงวิจัย ให้โอกาสผู้ที่มีประสบการณ์ได้เรียนรู้และทำงานร่วมกับนักวิชาการ อาจารย์เภสัช สาย manu, techno ต้องเปิดโลกสู่ภายนอก ส่วนพี่ๆ เภสัชกรก็ยินดีที่จะ coaching และแลกเปลี่ยนกับน้องๆ
รูปแบบการประชุม ต้องปรับจากการประชุมวิชาการ เป็น "เวทีเปิดโลกกว้างทางความคิด" มีทีมงานสายวิชาการทำ concept paper ส่งไปให้ศึกษาและค้นคว้าเพิ่มเติมต่อกันเอง วันประชุม ทุกคนจะมาด้วยความรู้+ประสบการณ์ มาถกกันถึงแนวทางเพื่อการพัฒนา เวทีนี้จะไม่มีการฟันธง ว่าต้องได้คำตอบใด แต่ต้องมีการถอดบทเรียนและสังเคราะห์สิ่งที่ได้แลกเปลี่ยนเรียนรู้กัน เป็น synthesized paper จากนั้นจึงนำกระบวนการทางวิชาการทางวิจัย เพื่อสร้างผลงานวิชาการเป็นรูปธรรม รูปแบบนี้จะทำให้แหล่งฝึกสามารถเข้ามามีส่วนร่วม และแลกเปลี่ยนประเด็นต่างๆ กับนักวิชาการ นอกจากนี้ เมื่อมีความเคลื่อนไหวอะไรใหม่ๆ คณะที่จับคู่เป็น buddy ทางวิชาการกับแหล่งฝึกนั้นๆ ก็ต้องเติมเต็มให้กันและกันด้วย

ส่วนสาย patient เป็นสายที่ทำงานตรงกับประชาชน แยกตาม stting เป็น โรงพยาบาล (รวม pcu) และร้านยา อาจจะต้องจัดกลุ่มเป็น cluster ในการช่วยกันพัฒนา คณะ - ห้องยา รพ - ภก ร้านยา และสานเชื่อมกันด้วยระบบและข้อมูล
การประชุมในแบบ club meeting ที่ใช้กรณีศึกษา จะช่วยให้เภสัชกรพัฒนาตนเองได้มากขึ้น มองเป็นองค์รวม และจัดการกับปัญหาอย่างเป็นระบบ ที่สำคัญ เป็นการยอมรับกันและกัน เติมเต็มให้กัน ไม่แยกว่าใครมีความรู้แน่น ใครเป็นผู้ให้ข้อมูล แต่เป็นการระดมกันในส่วนของทรัพยากรทางปัญญาที่แต่ละคนมี แล้ว jigsaw เพื่อเปิดงานบริการเภสัชกรรม
การฝึกงานของนิสิตนักศึกษาเภสัช ต้องเริ่มตั้งแต่ปีแรกๆ เริ่มจาก "จิตอาสา จิตสาธารณะ" พร้อมที่จะช่วยเหลือผู้ที่มีปัญหาด้านสุขภาพ พร้อมที่จะเรียนรู้เชิงระบบ จากนั้น ค่อยๆ เข้มสู่กระบวนการทางเภสัชกรรม และการทำงานเป็นสหวิชาชีพ ความรับผิดชอบตามบทบาทของเภสัชกร อาทิ drug monitoring, drug-related problems เป็นต้น
รูปแบบของอาจารย์ที่อยู่ที่แหล่งฝึก จะช่วยให้นักศึกษาร้อยความรู้และเชื่อมโยงสิ่งต่างๆ นำสู่การปฏิบัติได้ดีขึ้น

เราจะต้องเปิดเวทีที่รับฟังเชื่อมร้อยเภสัชสาขาต่างๆ (ที่ผ่านมาเรามีงานประชุมเดียว แต่ก็แยกห้องกัน) จะต้องระดมความคิดหา issue ร่วม แล้วอภิปรายในมุมมอง ตามประสบการณ์ที่แตกต่าง ถอดหมวกบทบาทที่ต่างกันออก มาคุยกันด้วยหลักการที่แม้จะต่าง แต่ก็จะสรุปร่วมกันบนพื้นฐานที่ว่า "ตัวเราในฐานะประชาชนคนไทย จะได้อะไร" แล้วให้แต่ละสาขามองแนวทางการพัฒนาของตน จึง
มาแลกเปลี่ยนกันอีกครั้ง

ฟังกันให้มากขึ้น เข้าใจกันมากขึ้น เรายังไม่ถึงกับแตกแยกกัน ถ้าจูนกันบ้าง สิ่งดีๆ ก็จะตามมา

[eternity]

ในฐานะผู้มีสิทธิในการออกเสียงคนหนึ่ง ผมรอคำอภิปรายจากผู้สมัครทุกท่านอยู่นะครับ เมื่อไรจะมีการอภิปรายจริงจังกันเสียทีเนี่ย ไหนๆ ก็ไหนๆ ขอถามเพิ่มจากเจ้าของกระทู้หน่อยละกัน อยากถามว่าประเด็นการบูรณการการศึกษาเภสัชศาสตร์ของทุกท่านจะทำอย่างไรครับ



ปล. ถามไปจะมีคำตอบมั๊ยเอ่ย?

[Pimano]

ไม่มีใครคิดจะเอานโยบายจำกัดจำนวนนักเรียนเภสัชที่มหาวิทยาลัยต่างๆ รับเข้าในแต่ละปีบ้างหรือไงครับ เห็นได้ชัดเลยว่าอีก 3-4 ปีข้างหน้า ถ้ายังเปิดคณะเภสัชใหม่ๆ ขึ้นมาอีก และพวกที่เปิดอยู่แล้วรับนักเรียนรุ่นหนึ่งๆ เป็นร้อยๆ คน อนาคตจะเป็นอย่างไรน่าจะรู้กันดีถ้ายังรับเด็กกันจำนวนมากอย่างนี้ ทำไมไม่เห็นมีใครพูดถึงเลยครับ วิสัยทัศน์อะ

[coolturtle]

แม้จะมาตอบช้าหน่อย แต่ก็ไม่ได้ละเลย มาตอบแล้วนะคะ
ความเห็นของกลุ่มเภสัชพลังใหม่
1. จะจัดการกับเรื่องแขวนป้ายอย่างไร
เรื่องเภสัชกรแขวนป้ายเป็นปัญหายืดเยื้อแก้ยากและเป็นปัญหาแบบ”หยิกเล็บเจ็บเนื้อ” เพราะเภสัชกรก็อยากได้เงิน ร้านขายยาก็อยากได้ป้าย สมประโยชน์กันทั้งสองฝ่าย ประกอบกับประชาชนผู้ซื้อยาก็ยังไม่เรียกร้องหาเภสัชกร ทางธุรกิจเขามีคำพูดว่า customer is king แปลว่าหากผู้ซื้อต้องการอะไร คนขายก็ต้องพยายามตอบสนองเพราะอยากได้เงินเขา ทางกลุ่มเภสัชพลังใหม่จึงเชื่อว่าการสร้างความต้องการให้กับผู้ซื้อยาจะแก้ปัญหาได้ดีที่สุด แต่เป็นเรื่องที่จะต้องอดทนและใช้เวลา ทางกลุ่มจึงคิดว่าต้องวางแผนเป็นขั้นๆไป เช่น
-พยายามสร้าง incentives ให้กับร้านยาคุณภาพ เช่น สนับสนุนส่งเสริมการประชาสัมพันธ์ให้ประชาชนเรียกหาร้านยาคุณภาพ สร้างผลประโยชน์ให้กับร้านยาคุณภาพ เช่น ผลักดันให้ร้านยาคุณภาพเข้าไปอยู่ในระบบหลักประกันสุขภาพของรัฐ ต่อรองหรือขอรับการสนับสนุนกับบริษัทยาให้มีส่วนลดพิเศษให้ร้านยาคุณภาพ ฯ
-กำหนดให้ทุกร้านติดรูปเภสัชกรผู้มีหน้าที่ปฏิบัติงานให้เห็นชัดเจน(กำหนดขนาด)ที่ป้ายชื่อเภสัชกร
-ประกาศเขตปลอดการแขวนป้ายเริ่มจากเขตที่มีความพร้อมสามารถดำเนินการได้จริง เช่น กทม. เขตจังหวัดที่มีปริมาณเภสัชกรเพียงพอ แล้วค่อยขยายไปตามอำเภอ และชุมชนต่างๆให้ครบตามแผนที่วางไว้ จำเป็นต้องทำเป็นขั้นๆเพราะพนักงานเจ้าหน้าที่ดูแลมีจำกัด (ขณะนี้ยังกำหนดเวลาไม่ได้ จนกว่าจะมีข้อมูลครบ หมายถึงต้องเข้าสภาฯก่อน)
-สภาฯและสมาคมเภสัชกรรมชุมชนต้องร่วมกันพัฒนาให้ร้านยาเป็นร้านยาคุณภาพทั้งหมดในเขตปลอดการแขวนป้ายในระยะเวลาที่กำหนด และร่วมมือกันในการพัฒนาร้านยาคุณภาพอย่างต่อเนื่อง เช่น ปีนี้ทุกร้านต้องแนะนำยาเบาหวาน ปีหน้าเพิ่มเรื่องโรคความดันโลหิตสูง โรคคนแก่.... เพิ่มสมรรถนะขึ้นเรื่อยๆเป็นการยกระดับมาตรฐานให้สูงกว่าร้านยาอื่น ทำให้ประชาชนประจักษ์ชัดถึงคุณค่าที่ได้รับจากเภสัชกร
-สภาฯ และ อย. ต้องดำเนินการจริงกับร้านที่ผิดกฎหมายในเขตที่ประกาศ ได้แก่ร้านที่ไม่มีเภสัชกรอยู่ประจำตลอดเวลาเปิดทำการ ร้านที่ขายยาผิดประเภท ฯ
-สร้างสำนึกให้เภสัชกรเข้าใจว่าการแขวนป้ายทำลายวิชาชีพอย่างไร
-สภาฯและ อย. ต้องปรับปรุงและพัฒนาระบบทะเบียนสมาชิกของสภาฯและเภสัชกรทั่วประเทศให้ update ด้วยระบบ IT ที่ทำให้สามารถตรวจสอบความเป็นไปได้ของการเดินทางระหว่างที่พักอาศัยและหรือที่ทำงานประจำกับร้านยาที่มีชื่อปฏิบัติงาน ฯ

[coolturtle]

2. ตอนนี้เห็นเภสัชกรเต้นในร้านสีเขียว มีความเห็นอย่างไรและจะจัดการอย่างไร
เป็นความรับผิดชอบโดยตรงของสภาฯที่จะต้องควบคุมดูแลภาพลักษณ์และจรรยาบรรณของวิชาชีพ ดังนั้น สภาฯคงไม่สามารถยอมรับการกระทำที่ไม่เหมาะสมกับวิชาชีพของเภสัชกรได้ แต่เนื่องจากปัจจุบัน เภสัชกรไม่สามารถเป็นผู้เลือกงานทำอย่างที่ต้องการได้ง่ายเหมือนในอดีต เนื่องจากจำนวนผู้จบมีมากขึ้น จำนวนงานมีน้อยลง ดังนั้น สภาฯอาจจำเป็นต้องช่วยชี้แจงกับเจ้าของร้านสีเขียวนั้น เพื่อให้เข้าใจและยอมรับความมีศักดิ์ศรีของวิชาชีพ (สภาฯไม่สามารถเข้มงวดกับเภสัชกรเพียงอย่างเดียวได้) ให้เขาเข้าใจว่าสภาฯไม่สามารถยอมรับให้เภสัชกรกระทำการใดๆในระหว่างการประกอบวิชาชีพที่ไม่เหมาะสมได้ นอกจากนี้ หากสิ่งที่กระทำนั้นเป็นการโฆษณาขายยา ก็จะเป็นการกระทำผิดตาม พ.ร.บ.ยา พ.ศ. 2510 หมวด 11 ด้วย ต้องแจ้งเจ้าพนักงานให้จับได้เลย

[coolturtle]

3. จะจัดการกับปัญหาแตกแยกในวิชาชีพอย่างไร
กลุ่มเภสัชพลังใหม่คิดว่าความแตกแยกในวิชาชีพ เกิดจากคนบางคนที่เชื่อว่าบางสาขางานเท่านั้นที่สำคัญ บางสาขางานเท่านั้นที่เป็นวิชาชีพ ทางกลุ่มคิดว่ากรรมการสภาฯต้องทำหน้าที่เป็นผู้ประสานความแตกแยกโดยสภาฯต้องเป็นผู้สร้างเป้าหมายร่วมเป็นเป้าหมายเดียวกันให้กับสมาชิกทุกคน นั่นคือ ไม่ว่าเภสัชกรจะทำหน้าที่ในภาคส่วนหรือสาขาใดเราต่างก็มีเป้าหมายเดียวกัน คือ การดูแลด้านยาให้ดีที่สุดเพื่อให้ประชาชนมีสุขภาพที่ดี สภาฯต้องสร้างความรู้สึกรับผิดชอบร่วมกันต่อวิชาชีพให้เกิดขึ้นในสมาชิกทุกคน นั่นคือให้สมาชิกรับรู้ว่ากรรมการสภาฯเป็นเพียงผู้แทนของสมาชิกเพื่อทำกิจกรรมสาธารณะแทนสมาชิกเท่านั้น เมื่อใดที่วิชาชีพมีปัญหาโดยเฉพาะปัญหาซึ่งอาจมีผลกระทบระยะยาวต่อวิชาชีพและไม่ใช่ปัญหาเฉพาะหน้า สมาชิกทุกคนต้องมีส่วนรับผิดชอบในการตัดสินใจ นั่นคือ สภาฯต้องจัดให้มีการประชาพิจารณ์และรับฟังอย่างทั่วถึงและหากไม่แน่ใจต้องใช้ประชามติเป็นตัวตัดสิน
เรื่องนี้ กลุ่มเภสัชพลังใหม่ให้ความสำคัญเป็นอย่างยิ่ง กลุ่มเรามีแผนที่จะเข้าให้ถึงสมาชิกทุกภาคส่วนทั้งการติดต่อประสานงานเพื่อพบปะรับฟังความคิดเห็นจากหน่วยงานตัวแทนวิชาชีพทุกสาขาอย่างสม่ำเสมอ และการรับฟังความคิดเห็นจากสมาชิกรายบุคคล (ตัวอย่างเช่น การเปิด website http://www.rxnewforce.net ของกลุ่มเพื่อเป็นช่องทางการสื่อสารโดยให้เป็น website ที่ interactive) หมายถึง สภาฯต้องรับฟัง ต้องชี้แจง ต้องทำความเข้าใจ กลุ่มเราจะไม่ถือว่ากรรมการสภาฯเป็นผู้มีอำนาจสิทธิ์ขาดในวิชาชีพที่เป็นสมบัติของสมาชิกทุกคน กลุ่มเราจะทำให้สมาชิกทุกคนรู้สึกถึงความเป็นเจ้าของวิชาชีพร่วมกัน

[coolturtle]

4. จะส่งเสริมบทบาทของเภสัชกรรมในสังคมอย่างไร
บทบาทของเภสัชกรในด้านการผลิตยา และด้านเภสัชกรรมโรงพยาบาลเป็นที่ประจักษ์ชัดแล้ว ในปัจจุบันทุกสาขาอาชีพและประชาชนทั่วไปให้การยอมรับว่าไม่มีใครทำงานแทนเภสัชกรได้ เราจะต้องรักษาเอาไว้ตลอดไปและส่งเสริมพัฒนาขีดความสามารถและความก้าวหน้ามากขึ้นต่อไป
ด้านเภสัชกรรมชุมชนซึ่งเป็นสาขาที่ใกล้ชิดกับชุมชนมากที่สุดและจะเป็นแหล่งงานสำคัญของวิชาชีพในอนาคตอันใกล้โดยเฉพาะเมื่อจำนวนบัณฑิตที่จบแต่ละปีมีมาก แต่ตำแหน่งงานในโรงงานและโรงพยาบาลมีจำกัด แต่ปัจจุบันนี้ยังไม่เห็นความแตกต่างชัดเจนระหว่างร้านขายยาที่มีกับไม่มีเภสัชกรประจำ ซึ่งสภาฯจะต้องดำเนินการให้เป็นรูปธรรม สภาฯต้องร่วมมือกับสมาคมเภสัชกรรมชุมชนวางแผนเชิงกลยุทธ์เพื่อส่งเสริมบทบาทความสำคัญของเภสัชกรอย่างต่อเนื่องด้วยความร่วมมือสมานสามัคคีของสมาชิกเภสัชกร เช่น
- ส่งเสริมให้มีร้านยาคุณภาพมากขึ้นอย่างเป็นระบบโดยให้มีแรงจูงใจ
- ทำให้ร้านยาคุณภาพเป็นส่วนหนึ่งของระบบสุขภาพชุมชนที่รัฐจัดให้
- จัดทำวิธีปฏิบัติการประกอบวิชาชีพให้มีรายละเอียดที่ชัดเจนเป็นมาตรฐาน เพื่อให้เป็นที่ไว้วางใจของประชาชน และป้องกันการถูกฟ้องร้อง เช่น เมื่อได้รับใบสั่งยา เมื่อมีผู้ป่วยมาซื้อยาที่ร้านและกิจกรรมอื่นๆ ว่าเภสัชกรต้องปฏิบัติอย่างไร
- ส่งเสริมและประชาสัมพันธ์วิชาชีพอย่างต่อเนื่อง เช่น จัดงานสัปดาห์เภสัชอย่างพร้อมเพรียงทั่วประเทศ ประชาสัมพันธ์ตอกย้ำว่า”อยากรู้เรื่องยาถามหาเภสัชกร” เป็นต้น
- เมื่อมีปัญหาทางสุขภาพเกิดขึ้น เภสัชกรต้องแสดงบทบาทให้ชัดเจนอย่างฉับไว ปัญหาจากกรณีตัวอย่างไข้หวัดใหญ่สายพันธ์ใหม่ที่ผ่านมานั้นพบว่าเภสัชกรก็ได้ข้อมูลจากข่าวสารเช่นเดียวกันพร้อมกับประชาชนทั่วไป ซึ่งสภาฯควรจะต้องเผยแพร่ข้อมูล ความรู้ที่ละเอียด ลึกซึ้ง ตลอดจนวิธีปฏิบัติที่ถูกต้องแก่เภสัชกรอย่างทันการณ์ และประชาสัมพันธ์ให้ประชาชน ถามหาเภสัชกร
บทบาทของเภสัชกรในงานการคุ้มครองผู้บริโภค และการตลาดควรจัดทำมาตรฐานและส่งเสริมให้เป็นวิชาชีพสาขาหนึ่งของเภสัชกร
นอกจากนี้ กลุ่มเภสัชพลังใหม่ยังมีเป้าหมายที่จะส่งเสริมความก้าวหน้าให้กับทุกสาขาวิชาชีพโดยพัฒนาระบบบันไดความก้าวหน้าทางวิชาชีพให้ถึงระดับวุฒิบัตรให้ครบทุกสาขา เช่น บริบาลเภสัชกรรม เภสัชอุตสาหกรรม งานคุ้มครองผู้บริโภค และ ด้าน pharmaco-informatics (การใช้ประโยชน์จากฐานข้อมูลทางเภสัชศาสตร์) โดยเชื่อมโยงกับการดึงสมาชิกทุกภาคส่วนให้เข้ามามีส่วนช่วยสภาฯในการพัฒนาความก้าวหน้าในวิชาชีพแต่ละสาขา

[coolturtle]

5. สิ่งที่ทุกท่านแถลงมาจะทำสำเร็จในกรอบเวลาของวาระเดียวได้แค่ไหน ประมาณกี่เปอร์เซ็นต์
เราเชื่อว่ากลุ่มเภสัชพลังใหม่ไม่ได้ตั้งนโยบายแบบเพ้อฝัน และพวกเราตระหนักดีว่าไม่ใช่ super hero จึงเขียนเฉพาะนโยบายที่กลุ่มเราเชื่อว่าทำได้ทันที แต่การจะบรรลุเป้าหมายจนกระทั่งเห็นผลเป็นรูปธรรมโดยสมบูรณ์อาจต้องใช้เวลามากกว่าหนึ่งวาระ อย่างไรก็ตาม กลุ่มเราเชื่อว่าในวาระเดียวนี้จะต้องได้เห็นการริเริ่มตามแนวทางที่ได้แถลงไป และเราเชื่อว่าการทำตัวเป็นตัวแทนที่ดีจะสามารถประสานพลังจากสมาชิกสภาวิชาชีพให้เป็นน้ำหนึ่งใจเดียวกันได้ และจะทำให้วิชาชีพสามารถผ่านอุปสรรคใดๆไปด้วยกันได้ในอนาคต
ภายในปีแรก กลุ่มเราจะทำแผนพัฒนาวิชาชีพแต่ละสาขาโดยผ่านกระบวนการประชาพิจารณ์อย่างทั่วถึงรอบด้านให้แล้วเสร็จ (มี interactive website เกิดขึ้นและใช้งานได้ทันที)
ภายในปีที่สอง จะต้องเริ่มดำเนินการตามแผนงานที่วางไว้ และต้องมีการประเมินผลโดยการมีส่วนร่วมของสมาชิกและทบทวนผลการดำเนินการในส่วนที่ได้ดำเนินการแล้ว

[coolturtle]

6. สิ่งหนึ่งที่ผู้สมัครควรนำเสนอคือ "วิธีปฏิบัติหรือชี้ให้เห็นถึงการกระทำ ไม่ใช่สิ่งที่วาดฝันว่าจะทำ" ดังนั้นท่านจะทำอย่างไรให้สำเร็จตามที่แถลงนโยบายมา เพราะถ้าชี้ให้เห็นว่าจะทำอย่างไร
ก็จะทำให้ผู้เลือกมองเห็นว่าจะทำได้จริงหรือไม่ ทำได้แค่ไหน
กลุ่มเภสัชพลังใหม่ได้ตั้ง website ชื่อ http://www.rxnewforce.net ขึ้นแล้ว เพื่อรับฟังความเห็นและคำแนะนำ กลุ่มเราไม่เชื่อว่าใครคนใดคนหนึ่งจะสามารถทำให้วิชาชีพประสบความสำเร็จได้ แต่กลุ่มเราเชื่อมั่นในพลังความสามัคคีและความมุ่งมั่นเสียสละเพื่อส่วนรวมของมวลสมาชิก กลุ่มเราจะเป็นตัวแทนที่ดี คิด ทำ และรับฟังความเห็นจากสมาชิก ความสำเร็จจะเกิดขึ้นมากน้อยเพียงไร จะขึ้นอยู่กับความร่วมมือของสมาชิก เป้าหมายสำคัญของเราที่ต้องทำให้ได้ก่อนเป็นอันดับแรกเลยก็คือ การประสานพลังความสามัคคีจากมวลสมาชิก ผ่านการพบปะ พูดคุย แลกเปลี่ยน ทั้งจากองค์กรตัวแทนวิชาชีพสาขาต่างๆ และสมาชิกรายบุคคล ในทุกช่องทาง

ทั้งหมดเป้นความตั้งใจคิดและตอบ เพื่อแสดงความตั้งใจคิดและจะทำตามที่ได้พูดไว้ของกลุ่มเภสัชพลังใหม่ค่ะ
ยังมีความเห็นอื่นๆของกลุ่ม ให้อ่านได้ใน http://www.rxnewforce.net ค่ะ